Ojciec wraca do Poznania już w stopniu porucznika saperów. Za zasługi w czasie wojny bolszewickiej otrzymuje Krzyż Walecznych, a po awansie do stopnia kapitana, srebrny Krzyż Virtuti Militari V klasy. Jest to najwyższe odznaczenie wojenne nadawane za męstwo i odwagę.
Dnia 1 maja 1922 roku zostaje mianowany oficerem zawodowym i otrzymuje przydział do 8. Pułku Saperów w Toruniu.
Dnia 7.05.1925 r. otrzymuje wysokie odznaczenie francuskie za udział w I wojnie światowej. Z Torunia zostaje przeniesiony do Chełmna na stanowisko Kierownika Zarządu Fortecznego. Funkcje tę pełni od 7.07.1927 r. do 24.04.1932. r. W Chełmnie poślubia w dniu 30.04.1929 r. Gertrudę z domu Malinowską.
Dnia 1.05.1932 roku ojciec zostaje przeniesiony do Brześcia nad Bugiem, najpierw na stanowisko Komendanta Parku Saperów w 6. Baonie Saperów, a od 1.12.1932 r. na stanowisko Zarządcy Pomorskiej Składnicy Sprzętu Saperów MSWojsk. Była to ogromna, otoczona murem i pilnie strzeżona, składnica z ogromna ilością magazynów, w których znajdował się bardzo drogi sprzęt saperski. W dniu imienin ojca (13.11.) zawsze wcześnie rano pod oknem orkiestra wojskowa grała na cześć ojca różne piękne i stare melodie. Orkiestra zawsze została poczęstowana kieliszkiem wódki i zakąską. Było to wspaniałe przeżycie.
Na terenie składnicy znajdowało się kilkadziesiąt tankietek polskich TK. Ojciec pozwolił mi zwiedzić wnętrze takiej tankietki – zapamiętałem tylko, że w środku była ona wymalowana na biało.
Dnia 29.11.1938 r. ojciec zostaje przeniesiony do Warszawy, gdzie przebywamy aż do wybuchu II wojny światowej. W Szefostwie Zaopatrzenia Saperów przy Ministerstwie Spraw Wojskowych obejmuje stanowisko Kierownika Odbioru i Nadzoru Technicznego na etacie podpułkownika.
