Po wielu godzinach jazdy pociągiem przybyliśmy do Falkirk, gdzie stacjonowała jednostka ojca. Było to Centrum Wyszkolenia Saperów (Polish Engineering Training Centre), w którym ojciec pełnił funkcję kwatermistrza na etacie podpułkownika. Wcześniej ojciec stacjonował w Crawford, w Zossimouth w północnej Szkocji oraz w Zencarth w środkowej Szkocji. Tam od września 1940 r. zostaje zorganizowany 1 Baon Saperów, który później przenoszą do Dundee. Batalion bierze czynny udział w zabezpieczaniu wybrzeża przed ewentualną niemiecka inwazją. W zamian za ofiarowany polskim saperom proporczyk wykonany z bandery bohaterskiego ORP „Orzeł” I Batalion Saperów podarował załodze ORP „Wilk” srebrny ryngraf z wizerunkiem Matki Boskiej Ostrobramskiej i napisem „ORP Wilkowi - saperzy polscy w Szkocji” Ryngraf ten umocowany został na honorowym miejscu przy pulpicie sterowniczym okrętu podwodnego.
Dnia 20.10.1940 r. saperów polskich odwiedził Premier W. Churchill i gen. Władysław Sikorski. Ojciec miał wtedy możność uściśnięcia ręki Churchila i Sikorskiego.
W 1942 roku wydzielona saperska jednostka samochodowo-techniczna przeniesiona zostaje z Falkirk do Irvine, niedaleko Glasgow. Również tam ojciec pełni funkcję kwatermistrza.
Brygada Pancerna gen. Maczka szykuje się do inwazji na kontynent. Niemcy ponoszą klęski na obu frontach. Dnia 9 maja 1945 r. podpisują kapitulację.
„Odyseusz wrócił do kraju...”
