Bolesław Dybowski ur. 29.07.1900 r. – Brzezinko, powiat Toruń z zawodu urzędnik. W 1918 roku odbył przeszkolenie wojskowe w armii niemieckiej w Hammerstein, obecnie Czarne.
Służbę w Wojsku Polskim rozpoczął 4.02.1920. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której został ranny. Otrzymał odznakę za kontuzje i rany. W 1924 roku zawarł związek małżeński z Łucją Dybowską.
Jako starszy sierżant zawodowy pracował w Rejonowej Komendzie Uzupełnień w Toruniu, gdzie zajmował się poborem rekrutów. Dostał pamiątkowy Medal za Wojnę 1918-1921 oraz Medal 10-lecia Odzyskania Niepodległości. Od 1936 roku zamieszkał wraz z rodziną przy ul. Browarnej nr 9 m5.
Przydzielony do 63 Toruńskiego Pułku Piechoty brał udział w kampanii wrześniowej od 1.09.1939 do 27.09.1939. Podczas okupacji ochotniczo wstąpił do 1 Baonu Polskiej Armii Powstania.
Życie w Toruniu pod okupacją nie było łatwe. Wszystko było w sklepach na „kartki”, z których trudno było wyżyć. Miał już troje dzieci - Maksymilian ur.1926, Hieronim ur.1935 i mój ojciec Henryk ur.1937. Czym zajmował się dziadek zawodowo w czasie wojny niestety nie wiem. Babcia była krawcową, więc przypuszczam, że to zapewniało im skromne życie. Pamiętam, jak babcia opowiadała, że nigdy nie wyrzucała skórek od chleba, które nosiła stale w kieszeni, gdyż zawsze można było je dać któremuś z dzieci. Najprawdopodobniej, jak uczyniło to większość mieszkańców Torunia, dziadek przyjął niemieckie obywatelstwo (DVL), tzw. III grupę narodowościową. Na konsekwencje tego nie musiał długo czekać.
Dnia 5.10.1943 został wzięty do wojska niemieckiego.
W 1944 roku został pojmany we Włoszech przez oddział aliantów. Wypuszczony z niewoli dobrowolnie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych pod dowództwem Brytyjskim. Odznaczony został medalem Gwiazda Włoch i Medalem War Medal 1939-1945. W II Korpusie służył do czasu repatriacji do Polski. Po powrocie do kraju w 1947 roku zabrano mu książeczkę wojskową. Długo nie mógł znaleźć pracy. Wreszcie zdobył posadę księgowego w przedszkolu przy ul. Mickiewicza 47.
W 1960 zaczął ubiegać się o przyznane mu medali jako należnych byłemu żołnierzowi II Korpusu. Korespondencja z organami państwowymi trwała długie lata i ostateczną odpowiedź dziadek otrzymał dopiero w kwietniu 1977 roku.
Po ciężkiej chorobie Bolesław Dybowski zmarł 5.12.1980 roku w Toruniu. Do końca życia mieszkał przy ul. Browarnej. Pochowany został na cmentarzu przy ul. Antczaka.
Małgorzata Dybowska – Adamkiewicz
